Çünkü sen benim atomlarımla doğdun.

Sen.
Benim atomlarımla doğdun.
Ruh-eşimsin.
Biliyorsun.

Sen benim reenkarnasyonumun sebebisin!
Ben senin için dünyaya yeniden,
Ve yeniden gelirim sevgilim.
Seni bulmak için cehenneme
Yeniden ve yeniden giderim.

Ve ben;
On kere yaşlansamda,
Yine seni,
Hep seni seveceğim sevgilim.

deneme deneme birki

Herkes kendi ölümüne hazırdır derler.
Kimisi daha hazırdır. Bilemezsiniz.
Kimisi ölümü tercih etmeyi bir zayıflık olarak görür.
Basit der.
Kimisiyse helal olsun der.
"Cesaret gerektirir" çünki.
Hiçbiri biliyor musunuz?
Hiçbiri başkasının ölümüne hazır değildir aslında.
"Bence ölüm basit" derler.
Hissettirmezler belki ama.
Ölüm basit değildir canlarım.
Ölüm bir boşluktur hepinizin hayatında.
İnkar edemezsiniz.
Boşluklar ağırdır her zaman.
Hele böylese, doldurulamayacaksa.
Hele yakınınızdaysa biraz, aniyse hele.
Of.
İnkar etmeyin anlamı yok canlarım.

Ölüm hepinizin derisinde açılan küçük bir yaradır,bilemezsiniz.
Ama hep izi kalır..
Silemezsiniz.

Sokakta

Tanrım;

Öyle gamsızım ki bu gece!
Sana dua edeceğim yüzsüzce.
Biliyorum, kırgınsın!
Ama sen de çok alıngansın!

Tanrım;

Öyle arsızım ki bu gece!
Hanımlara hafiften tebessüm ediyorum.
Sarhoş deme bana, darılırım
Kendimi tutamıyorum.

Tanrım;
Sevgili Tanrım;

Öyle yorgunum ki bu gece.!
Lafı uzatmıyorum.
Senden ılık bir çatı,
Bir battaniye istiyorum.
Bu gece de duam bu olsun.
Şimdi de gidiyorum.

Obaaaaaa

Yere attığım sakızın bir ayak altında dünyayı dolaşma ihtimali beni kıpır kıpır ediyor ya. Vallahi diyorum bak. İstanbul 15 milyın desek. E mekanda kalabalık. Her gün ordan 3 milyın geçse.
OOF.
Manyak olur ha.
Salyalarım dünyayı turlar mnakoyim demek istiyorum.
Demiycem.

Söyle kaç yaşındasın? Her şeyin farkındasın..

"Açtı.. Susuzdu..Yorgundu..Kendine hakim olamıyordu artık.Ayakları, bacakları, beyni onu dinlemiyordu artık. Kalbinde zıplayan demir bilye yavaşça yırtmaya başladı dokusunu.
Durdu.Durabildi sonunda.Sağınaa, soluna bakınmaya uğraşmadı artık.Kafasını yukarı kaldırdı çünkü gökyüzünün ve yaşadıklarının gerçek olduğuna inanabilmeliydi artık.
Yere yığıldı kaldı. Garibim.. Oysa ne çok bekledi özgürlüğü tatmayı. Mmm. Hergün.. Her allahın günü özgürlüğün tadını düşledi.Şimdiyse..
Şimdiyse rengini bile bilmediği ağaçlarla dolu bi ormanda, yön kavramını yitirmiş, duruyordu öylece."

Deniz Teyze anlatıyor da anlatıyordu. Arada gözleri kısılıyor, suratına hoş bir gülümseme yayılıyordu.

"Bazı şeyler; neresinde olduğunu bilmediğiniz kara çamlarla dolu bir ormanda durmadan koşarcasına ciğerinizi yakıverir."
"Umutsuzluk budur işte"


Anlatma artık Deniz Teyze. Anlamıyorum vallahi seni..Küçüğüm basmıyo kafam.Ben yatıyorum.