Soyut

Herşeyine inandım somut olmasada..
Ve kendimi bıraktım herşeyimle sana..
Basit diyolardı aşkımız için..
Ve ısrarlarım inatlarım hep bizim için..

Düşünüyorum.

Kendine iyi bak..
Öyle sonsuz laflar..
Öyle sonsuz unutulmayan kelimeler bunlar.
Etme.


Ve ben acının ne olduğunu senle yavaş yavaş çözerken..
Ki kimse yavaş ve acılı bi ölüm istemez.
Sen.
Sen gülümse..

Bazı şeyler çok ağır, çok ağır be sevgilim.

Öyle ağır ki.
Her an kaçıp..
Kaçıp gidebilirim..

Sence?

Bence..


Herşeyin bi sonu vardır çünkü..
Herşeye nokta koymak zorundasın..
Sen istemesende çünkü;
Her cümlenin sonuna hayat koyar noktayı..
Sen her ne kadar devam etmek istesende..
Acımadan şımarık,
Ukala bi çocuk gibi kesiverir lafını!
Ve olanak sağlamaz devam etmene..

Bence..

Kursağın ağrır senin..
İçinde ne olaylar, ne düşünceler var o kursağın..
İçinde ne yıldızlar ne hayatlar var.!


Bence sen böyle olma..
Sustuklarını yutmak zorunda kalma..
Susma.!
Umut dolu olma!
Umuda ihtiyacın olmasın asla!

Bence..

Durma..

..

İlham nerdesin ilham

Böyle parsel parsel bölünmüş dünya
Bir dikili taştan gayrı nem kaldı
Dost köyünden ayağımı kestiler
Gözlerimde yaştan gayrı nem kaldı

Yiğit geçinenler namert çıktılar
Sonra ettiğine pişman çıktılar
Eski dostlar bize düşman çıktılar
Bi kaç tane itten gayrı nem kaldı

Arsız diye diye arsız ettiler
Nursuz diye diye nursuz ettiler
Aç koydular beni hırsız ettiler
Sermayemde suçtan gayrı nem kaldı


Cem karaca 75'

Fade out.

Hilelerinden utan.!
Bana verdiğin huzur..
Aksi kadar ağır değil inan.
Utan..
Azıcık utan n'olur?
Benden utan..
Açtığın uçsuz bucaksız yaradan utan..


Kafamın içindeki melodi..
Yinelenir yinelenir.
Tekrar tekrar.
Sonsuz duygularım seni rahatsız eder..
Sonsuz aşk..
Paranoylarım..Beni bekler.
İtiraflarım ve acı haykırışlar..


Yorulsamda..

Yanına uzanmak istesemde..

Sere serpe..

Ve içime çekmek istesemde pembe kokuyu..

Gitmeliyim sevgilim..

Koşarak dönmeliyim..
Sana koştuğum kadar hızlı olabilmeliyim,
Kaçarkende..
Yakalanmak istemiyorum sevgilim..
Şifresini kimsenin bilmendği bir kilitle..
Elimin kolumun bağlanmasını istemiyorum..
Vücudumdaki tek hareketin..Gözyaşları olmasını istemiyorum..


Sen yinede utan..
Çünkü seni istiyorum..
Hepsini yaşarım inan.
Bi' daha yaşatmaktan utan..


Çünkü dikenlerinin elimi parçalaması değil koparmamamın sebebi..
Sadece..Solma..
Solma.

Hayır gerçekten üzgünüm.

Hayır gerçekten üzgünüm.. yapamıyosun..
Hayalgücümün kıtlıgından değil..Etrafımda griden başka renk varsa da plastik olmasındandır..Bir hayatın dört duvar içinde geçme korkusu..Gerçekçi olma zorunluluğu.. Katı.. Karamsar.

Benim suçum mudur?
Hayallerle ölmek.
Aklımdaki küçücük dünyaya mecbur kalmak..
Benim suçum mudur..
Yalnız yaşamak..

Değildir be güzelim..

Ve

Ve gidiyosun..Ardını düşünmeden bir öfke içinde..
Ne yaptım bunlara yol açacak?
Neden beni bırakırken bu kadar rahatsın?
Ortada öylece bırakırken..
Kendime sorular sormaktan bıktım.
Kalbimi kıran düşüncelerden de..
İçime işleyen kırık parçalar..
Hepsi diğerinden daha barbar..
Acıtır, kanar..


Bıktım..
Gerçekleri reddetmekten bıktım.
Sen ve ben, ve bir yalan.
Yalanlara mecbur olmaktan bıktım..
Gözlerimden akmaması için acının.,
Sımsıkı kapamaktan bıktım
Canım yansada..

Islanmaktan bıktım!
Kendi yağmurumda..
Senin şimşekler çaktırdığın sağanaklarımda..

Ve kendi kendime konuşmaktan bıktım..
Yanımda olsanda..